Defne Pare

Perşembe, Haziran 07, 2018



Minik kızımız Defne hesaplanan tarih olan 5 temmuzdan tam bir ay önce 5 haziran akşamı 22.35’te doğdu. Detayları da anlatayım... 


Geçen postta 5 haziran sabah 9 gibi kateter takıldığını yazmıştım. Kateterin amacı rahmi biraz genişletip doğuma hazırlamaktı. Takılırken bana 24 saat kalacağı, açılma başlarsa gece bir ihtimal düşebileceği söylenmişti. Öğleden sonra 15 gibi kateterin balonu kendiliğinden düştü. Doktor gelip kontrol ettiğinde 2-3 cm açılma olduğunu gördük. Bu sırada da nst’ye bağlıydım, bebeğin kalp atışları çoook da aman aman güzel görünmüyordu. 2-3 cm olana kadar ara ara yaşadığım kasılmalardan biraz zorlanmıştı belli ki. 

Doktor beklemeden suyu patlatmaya ve doğumun ikinci evresine geçmeye karar verdi. Neyse kalktık doğum odasına taşındık, ben beklerken bu arada insanlarla mesajlaştım, dizi izledim, yemek yedim filan. 

Doktor gelip suyu patlattı (bu işlemin daha düzgün bi adı var mı türkçede?) ardından biraz sancı bekleyebileceğimizi söyledi. Bu sırada bebe Nst’den bütün bu işlemlerden çok hoşlanmadığını belli ediyordu ne yazık ki. O yüzden suyun gelmesinin sancıyı başlatmasını beklemeden damar yoluyla oksitosin vermeye başladılar. Önce çok düşük bir dozla başlandı ki birden sancı ve kasılma yağmuru başlamasın, hem bebe hem ben hazırlanayım. Bunlar olduğunda saat 19.00 gibiydi sanırım ve düzenli sancılar başlamıştı bile. Bir saat sonra günlerdir çektiğim yüksek tansiyon ve baş ağrısıyla beraber daha fazla agrı çekmek istemediğime karar verdim. Oksitosin biraz hızlı mı geliyor dozunu mu düşürsek yoksa epidural mı alsam diye doktora sordum.

Epidural için geç kalmıştık çünkü zaten 6 cm açılma vardı, takılıp etki edene kadar doğurursun dedi. O yüzden morfin pompası takmayı önerdi. Damar yoluna bağlanan morfini, çok düşük bir dozajla kendim istediğimde küçük bir düğmeye basarak alabilecektim. İlk gelen sancıyla beraber düğmeye basıp bekledim ve o da ne?! Dünyanın en muhteşem şeyi. Sancıyı hissediyorsun ama olduğundan çok daha az şiddetle, orada bir kasılma var uzakta modunda. Baş ağrım geçti, tansiyonum biraz düştü ve rahatlayıp gözlerim kapandı. Uyumadım ama yarı uyur şekilde gözüm kapalı, etrafımın farkında ama çok da umrumda olmayarak o süreci geçirdim. Arada gözümden yaş geldiğini, arada kocamın veya hemşirenin elimi sıktığını, arada kocamın beni öptüğünü hissettim. Kafamı yanımda duran kocamın koluna yaslayıp uyukladım büyük oranda. Zaten çok sessiz bir doğumdu, kasılmaları karşılamak için hemşireyle yaptığımız nefes egzersizi harici bir gürültü olmadı. O anlamda tam istediğim gibiydi, sakin sakin bağırmadan.

Tüm doğum boyunca tansiyonumu ve satürasyonumu ölçtüler, Defne’nin de kalp atışlarını. Bazen kasılma gelince nabzı fırladı çocuğumun, stres oldu sanırım. Arada doktor gelip uzun şırıngalarla Defne’nin kafasından kan alarak durumunu kontrol etti. O işlem morfin almıyor olsam eminim çok rahatsız edici olurdu ama ben çok farkında olmadım. Kan tahlili iyiydi, kalp atışları arada fırlasa da sezaryene gerek kalacak kadar kötüleşmedi. Bu şekilde 9 cm açılmayı bulduk. Doktor bir süre sonra yeniden kafasından kan almak istedi ama bebeğin saçı yüzünden alamadı tam. Sonra zaten epey açılma olmuş, bence itebilirsin ben sana yardım edeceğim dedi. Hafif karnıma bastırdı ve morfinimi kapattı (fırk) ben yok daha itmek istemiyorum filan derken bir şekilde ittim. İkinci kez itmede Defne doğmuştu bile, sanırım iki dakika sürmedi. Umudla kıyaslarsam çok tuhaftı, ben sadece kafası çıkmıştır daha sanarken bebe doğmuş bile. Ki Umud’un doğumu da hızlı ve kolaydı. Zaten prematüre olduğunu ilk anladığım an da o oldu. 

Gözümü açtım baktım evet minnacık ama güzel, iyi görünüyor, her şeyi yerli yerinde. Durumu hassas olduğu için çok beraber kalamadık, hemşire hemen çocuk doktoruna götürdü babasıyla beraber. Ben plasenta için bekledim haliyle.

Sonrası plasentanın doğması, duş ve kapanış kendi adıma. Defne de hazır bekleyen iki çocuk doktoru tarafından muayene edilmiş, onları kocamdan duydum. Hemen burnuna sonda, eline de serum takıp küveze almışlar. 

Duş alıp giyindikten sonra yanına çıktım, doktor beklediğimden çok daha iyi dedi. Kendi kendine nefes alıyor ve güzel kıpırdanıyormuş. Kucağıma almak isteyip istemediğimi sordu, alabilir miyim deyip şaşırdım. Alabiliyormuşum. Aldım biraz göğsümde yattı bir saat kadar. Epey küçük olduğu ve sağı solu kablolu olduğu için insan nasıl tutacağını bilemiyor önce ama bir şekilde çözeceğim. 

İlk gece Defne’den ayrılıp kendi odama indim, kocam da yanımda kaldı. Çok uyudum diyemem, heyecanlandım sanırım kolay dalamadım, üstüne uyandım sık sık filan. Ertesi gün sabah süt sağmaya başladım, erken doğduğu için beklemiyordum ama neyse ki süt geldi. Gittik hanımefendiye sütünü götürdük, sonra aldım kucağıma bir saat kadar sandalyede beraber uyuduk. O sırada babası minik abiyi almaya gitti eve. Umudcugum da kardeşiyle tanıştı, gerçi beğenmedi. Küçük, cildi yapış yapış, burnu kocaman gibi yorumlar yaptı kızçeme:) Abilik bu değil. Doğduğunun ertesi günü akşam biraz normal emzirmeyi denedim. Ağzı memeden küçük olsa da biraz emebildi, hergün böyle alıştırma yaparsak çenesi güçlenir bence. Çok mutlu oldum biraz normal emzirince.

Kendimi nasıl hissediyorum diye bakarsam; yırtıksız dikişsiz bir doğum olduğu için fiziksel bir sorunum yok. Hatta Umud’un doğum sonrasından daha rahatım, tuvalete gitmek mesela onda çok acıklıydı (too much  information) ama şimdi hiç onları yaşamadım. Tansiyonum hala biraz yüksek ve bu baş ağrısı yapıyor ama abartılı dozda değil. Doğum sonrası hafif karın agrıları elbette var ama zorlayıcı değil. Psikolojik olarak da Defne iyi göründüğü için mutluyum. Neden büyüyemediğini araştırmak için plasentayı patolojiye gönderdiler. Kızım küvezde muhtemelen en az birkaç hafta kalacak ama napalım. Tabi ki yanımda olsun evde olalım isterdim ama napalım. Doğumdan sonraki ikinci gün en azından aynı odaya çıkabildik benim tansiyonum biraz düzeldiği için. Ben muhtemelen birkaç gün sonra eve dönerim, günlük hastaneye gelir giderim ama Defne hemen gelemez :(

1855 gram, boyunu ölçmediler ama sanırım 40-45 cm civarı. Sıska, ufak tefek, bir deri bir kemik ama güçlü. Gözlerini açıyor, omunla konuşunca dudağını büzüyor ki epey köfte gibi dudakları var, elleri ayakları uzun, tırnakları güzel, saçı çok. 

Abisi beğenmese de bence dünyanın en güzel kızı.

You Might Also Like

14 yorum

  1. çok iyi yaa.gecmis olsun tekrar allah anneli babalı büyütür inşallah .öpüyorum küçükk perayi ve seni.

    YanıtlaSil
  2. Allah bağışlasın, sizin adınıza çok mutlu oldum. çok çok da geçmiş olsun. her şeyin yolunda gitmesine çok sevindim.

    YanıtlaSil
  3. tebrikler. sağlıklı mutlu uzuuun bir ömrü olsun..

    YanıtlaSil
  4. Tebrikler,
    sağlıkli, mutlu, güzel bir ömür dilerim Defne bebeğe...
    Bir an önce evine de cikar inşallah,
    Defne nin salon penceresinin önunde dişariyi izlerken ki pozunu merakla bekliyorum:))

    YanıtlaSil
  5. Maşallah .Ailece size de bebeğinize de Allah hayırlı, sağlıklı, mutlu bir ömür nasip etsin. Beyza.

    YanıtlaSil
  6. Çok sevindimmmm. Bir ömür boyu sağlıkla mutlulukla büyüsün Defne Pare. Kendisine ailesine vatanına hayırlı bir evlat olsun. Çok mutlu hep mutlu olsun. Sevgiler...

    YanıtlaSil
  7. Allah analı babalı büyütsün. Uzun ve sağlıklı bir ömür diliyorum Defneye...
    Naz

    YanıtlaSil
  8. defne pare ne gusel isim...kendi gibi..Rabbim gusel gunlerini gostersin inşallah..abisi daha alisamamstir..ama ona gulucukler atmaya baslayinca kucagindan birakmaz eminim..😊sevgiler..

    YanıtlaSil
  9. Maşallah kuzuya... Analı babalı, güle güle büyütün.
    Sevgilerle....

    YanıtlaSil
  10. Çok güzel bir yazı olmuş Allah analı babalı ve sağlıklı büyütsün bebeğinizi. En güzel günleri olsun, maşallah.

    YanıtlaSil
  11. hayırlı olsun.Analı babalı ve abili büyüsün.

    YanıtlaSil
  12. Ah ne güzeldir kimbilir insanın bir can pâresinin daha olması :) Tebrik ederim, çok geçmiş olsun, minik kızınız adıyla bahtıyla çok yaşasın..Sevgiler

    YanıtlaSil
  13. Güle güle, sağlıkla, kolaylıkla büyütün inşallah.
    Şimdi durumu nasıl?

    İyi bayramlar dilerim.

    YanıtlaSil
  14. Çok şükür. Sağlıklı doğmuş ya. En önemlisi o. Rabbim uzun ve güzel bir ömür nasip etsin🙏🏻

    YanıtlaSil

Labels