Mutlu Yillar

2008 benim icin ilginc ve dolu dolu bir yildi. Sevgilimle oldukca zor kosullarda istediklerimizi gerceklestirebildik. Iki farkli ulke degistirdik. Hatta benim icin uc. Bir de bebek yaptik. Ben yeni bir dili az da olsa ogrendim. Guzel filmler izledik, konserlere gittik, bol bol seyehat ettik. Bence hic fena sayilmaz. 2009'dan da tabi ki beklentilerim var.

- sevgilim ve minik bebegimle saglikli, huzurlu ve guzel gunler

- sevgilicigimin planladigi ve diledigi is anlaminda bir kac seyin gerceklesmesi

- hollandacami gelistirmek

- mumkunse artik tasinmamak, burda kalmak

- yine bol bol seyahat etmek, yeni yerler gormek (Umud'la mumkun oldugu kadar)

- daha cok kitap okumak, daha cok film izlemek

Bu aksam sevdiklerimizle mutevazi bir ev partisinde yeni yili karsilacagiz. Ben bu postu tamamladiktan sonra kalkip guzel bir yeni yil pastasi yapacagim ve aksama hazirlanacagim.

Umarim her sey guzel olur.

Herkese iyi yillar.

Haftasonu

Bu haftasonu biraz tembellikle gecti. Tabi bunda esimle ikimizin yorgun ve uykusuz olmamizin payi cok buyuk. Cumartesi sabah erkenden pazar-market alisverisi icin disari ciktik. Ve nedense nasilsa pek bir sey almayiz diyerek "arabasiz" gitmek gibi bir gaflete dustuk. Ama maalesef ne zaman beraber markete ya da pazara ciksak yaptigimiz hatayi yapip gerekli-gereksiz bir suru sey aldik. Birkac sebze almaya ciktigimiz alisverisi -abartmiyorum- dort dev gibi poset bir de kocaman pazar cantasiyla tamamladik. Tabi bir de Umud'un bebek arabasi. Halimizi tahmin edersiniz, dort bir yana dagilmis bir halde ve yorgunluktan olecekken kendimizi kahvalti icin sirin bir yere attik. Umud uyanmadan karnimizi hizla doyurup -zaten artik jet hiziyla yemek yiyoruz, cunku nedense Umud hep biz yemek yerken huysuzlaniyor- eve donduk.

Aklimizda pijamalarimizi giyip guzel bir film izlemek vardi fakat bebegimiz biraz hastalandi. Ciddi bir seyi yoktu ama sanirim gaz sancisi vardi. Bu yuzden de saatlerce agladi. Esimle elimizden gelen her seyi yaptik, sanci damlalari filan da ise yaramadi. Bir sure sonra agrisi gecti ama bu sefer de uyku saati gectigi icin bagirmaya basladi. Uyuyabildiginde gece saat uctu. Kucagimda uyuttugum icin yatagina birakmaya cesaret edemedim, yeniden uyanmasindan korktum. Yavasca yanima yatirdim, artik bebegim nasil yorulup korktuysa bir eliyle sacimi bir eliyle kolumu tutup uyudu. Hafif kipirdadigimda bagirmaya basladi. Oyle put gibi uyuduk sabaha kadar oglumla. Neyse ki sabah oldukca neseli uyandi. Etrafa gulucukler saciyordu ve onun bu hali bizi de epey neselendirdi. Ama bir onceki gecenin yorgunlugu ve uykusuzlugundan canimiz hicbir sey istemedi. Aksama kadar uyukladik. Oysa evimizi temizlemek, film izlemek gibi planlarimiz vardi. Neyse bebegimiz iyi olsun da yine yapariz bunlari. Aksamustu bebegim biraz uyudu ben de firsattan istifade biraz uyudum ama aksamustu uyumak bana iyi gelmediginden basagrisiyla uyandim. Umarim bu gece daha iyi olur.

Biraz once annem aradi. Ananemle dedem annemlerdeymis. Kameradan Umud'u sevdiler, onlarla sohbet etmek bana da iyi geldi.

Noel indirimleri her yeri sarmis. Herkeste bir alisveris istegi. Bu kadar kalabalik magazalarda alisveris yapmaktan hic hoslanmiyorum. Bakmadim pek. Biraz durulsun oyle :)

Hayvanat Bahcesi

O kadar bekledim ama bi turlu tuylerini acmadi bu tavuskusu

Gunlerimiz bebegimizin ihtiyaclarini anlamaya calismak ve rahatligi icin cabalamakla geciyor. Aslinda blogumu daha sik guncellemek istiyorum fakat Umud'un uyudugu birkac saate neler sigdirmak istedigim konusuna karar verebilmis degilim. Bebegim gunduz uyumaktan cok hoslanmiyor. Daha cok disarda olmak etrafi seyretmek istiyor. Sosyal bebek. Ben de bu yuzden onu elimden geldigince her gun disari cikarmaya calisiyorum. Evimiz oldukca merkezi ve ben hosuma giden yerleri gezerken o da etrafa bakma, arabasinda uyuklama sansi buluyor. Bazen de ben biraz kendime vakit ayirmak istedigimde sevgili esim, guzel insan, biricik kisilik bebegimizi disari cikariyor ve ben biraz soluklanabiliyorum. Zaman zaman da ucumuz cikip yuruyusler yapiyoruz, ya da o an ne yapmak istiyorsak.

Umud 5 haftalikken-yani 2 hafta once- evimize cok yakin olan acik bir hayvanat bahcesine gittik. Ormanin ortasinda, etrafi kanallarla kapli harika bir yerdi. Bizim gibi bi suru aile bebekleri ve cocuklariyla gelmisti. Ben de yanimiza yiyecek bir seyler, cantama da okuyacak bir kitap alip bebegim ve sevgilicigimle guzel havanin tadini cikardim. Taze baba esim once yanima aldigim yiyeceklere guldu ama ben yerken cani istedi. Kiyamadim ona da verdim:) Acik havada birbirimizin ve etrafin fotografini cektik. Arabasinda uyuyan ogulumuzu sevdik.

Ilk hafta bir Hollanda proseduru olan lohusa yardimcimizin sayesinde oldukca kolay gecmisti. Bebegimizi cok siki bir uyku ve beslenme duzenine sokmustu. Ev islerimizi o yapiyordu ve bana sadece yatip dinlenmek kalmisti. 60 yasinda ve 42 yildir bu isi yapan cok ama cok tatli bir kadindi sansimiza. Hatta bir haftayi doldurup evimizden ayrilirken sevgilimle cok uzulduk. Neyse ki her duruma kolay alisabiliyoruz. Universitedeyken saat 17 deki dersime yetismek icin 15 gibi uyanirdim, yine de uykum acilmaz ve ben yetisemezdim. Simdi gecede uc kez uyandigim halde bir sekilde uyanik kalip hayatima devam etmeyi basarabiliyorum.

Bebegimi anne sutuyle besliyorum. Ilk hafta gogus yaralari, acemilik gibi nedenlerle emzirmek epey zahmetli ve yorucu oluyordu ama artik oglumla basbasa gecirdigimiz mutlu dakilara donustu. O emmeyi ben de emzirmeyi ogrendim, keyifliyiz. Hamileyken son derece atesli bir normal dogum ve anne sutu savunucusuydum. Hatta birkac kez ruyamda bebegimi emzirdigimi bile gormustum. Rahat ve sorunsuz bir normal dogum yapabildigim icin de kendimi cok sansli buluyorum. Anne sutunu neden bu kadar onemsedigimi uzun uzun anlatmaya gerek yok sanirim. Bir bebegin ihtiyaclarini tam olarak karsilayacak ve onu hastaliklardan koruyup bagisiklik sistemini guclendirecek tek besin maddesini onemsemeyip ne yapacagim?

Normal doguma gelirsek; adi ustunde normal. Bebek ve anne icin her sey yolundaysa, sartlar uygunsa baska secenek dusunmeye bile gerek olmadigi inancindayim. Malesef yazin Turkiye'ye gittigimde normal dogumun eskide kalmis, tabiri caizse tasra isi bir yontem oldugu, sezeryanla dogumun ise ''modern'' olduguna dair cesitli soylemler duydum ve hic hoslanmadim. Burda ise sezeryan en en ennnn son care olarak tercih edilen bir nevi talihsizliklik olarak goruluyor ve acikcasi ben de oyle dusunuyorum. Ama ben buraya yerlesmeden once de boyle dusunuyordum. Hatta birkac kez insanlarla bu konuyu konusurken kendimi sezeryani cok sert elestiren bir halde yakaladim ve o halimden hic hoslanmadim. Sanirim bu konuda kendime pek hakim olamiyorum. Bu yuzden artik pek fazla agzimi acmiyorum. Yalnizca anne olamk isteyenlere sunu soyleyebilirim ki; normal dogum hic de korkunc acilar vermeyen, oldukca buyuleyici bir deneyim. Eger saglik kosullariniz uygunsa bunu yasamanizi cok tavsiye ederim.

Bebegimize esimle ortak bakiyoruz. En azindan bu haftaya gelene kadar oyleydi. Esimin bu hafta islerini evimizden yurutmesi onceki haftalar kadar mumkun olmadi ve ben bebegime yalniz baktim. Ortak bakmamizdan dolayi ikimiz de diledigimiz seylere az da olsa vakit ayirabiliyoruz. Evimizin isleri konusunda da bir ortaklasa emek soz konusu. Ben yemek yapip sofrayi kuruyorum, esim topluyor. O market alisverisini yapiyor, ben ortaligi topluyorum. Haftasonlari da detayli temizligi genelde beraber yapiyoruz. Gerci bu isler ben su an evde oldugum icin pek aksamiyor, bir sure sonra baslamak gereken bir okul var. O zaman yeni duzenlemeler yapmak zorunda kalacagiz sanirim.

su fotograftaki kazlar fotograflarini cektikten sonra beni kovaladi. ciddiyim:)

Umud Ali

Umud Ali benim minik, sirin, yakisikli oglum. Bu bloga yazmak istememin en buyuk nedeni onun dogumu oldu. Baktim her ani bir yerlere kaydedilmeye deger, neden yazmiyorum dedim.

Umud bekledigimiz dogum zamanindan 4 gun sonra 3 kasim 2008 saat 23.25 te dunyaya geldi. 52 cm boya 3240 gr da agirliga sahip cirkincik bir seydi. Normal dogum yaptim ve bekledigimin aksine hic de korku filmi gibi degildi -yok yok korkmuyordum, hamileligimin basindan beri siddetle normal dogum yapmak istiyordum ama yine de bu kadar rahat bir dogum beklememistim.-

Detaylara gecelim...

2 kasimda hamileligimin en zor gecesini gecirdim. Neredeyse her saat basi uyandim, yatakta bir taraftan diger tarafa donmek icin 10 dakika cabaliyordum, cok zor nefes aliyordum vs. Bu sikintilarima bakarak dogum yapacagimi tahmin etmistim zaten. Ertesi gun saat 15 sularinda kayinvalidemin evinde yemek yerken ufaktan sanci hissettim ama hic orali olmadim. Cunku oldukca hafifti ve duzensizdi. Ben gayet rahat bir sekilde internete girdim, sevgilicigimle sohbet ettim. Bir taraftan da sanci surelerini not aldim. Bu sekilde uc saat gecti ve sancilarim iyice siklasip, siddetlendi. Saat 18 de benimle ilgilenen ebeyi arayip durumu bildirdik. -Burada yani Hollanda'da hamilelik normal seyrinde ilerliyorsa doktorla gorusmeye gerek kalmiyor, kisisel ebeniz sizinle ilgilenip dogumunuzu yaptiriyor. Ayrica burda kadinlarin yuzde yetmisi evinde dogum yapmayi seciyor. Evde dogumu secmelerinin nedeni olarak ise evlerinin rahatligi ve huzuru icinde dogum yapma ve yollarda enerji kaybetmeme istegi oldugunu soyluyorlar. Ben de dusununce mantikli buldum. Fakat kendim icin cesaret etsem dahi bebek icin gerekebilecek ani bir mudaheleyi dusunerek hastanede dogum yapmayi sectim.-

Her neyse...

Kisisel ebem saat 19 gibi evimize gelip beni muayene etti ve ben yalanci dogum sancisi demesini beklerken 4 cm acilma oldugunu, saat 22 de hastaneye gidebilecegimi soyledi. Bu arada da hastaneyi arayip bizim icin bir oda ayirtti. Ben artik cok yorulmustum ve kalan 6 cm lik acilmayi rahat gecirmek icin epidural istedigimi soyledim. Ama ebe bunun gerekli olmayacagini, rahat bir dogum yapacagimi dusundugunu soyledi. O anki sancilarimla bana moral verdigini hatta epidural vermemek icin oyaladigini dusundum. Cunku Hollanda'da dogumun mumkun oldugunca dogal sartlarda yapilmasi gerektigi dusunuluyor.21.30 a kadar sicak dus ve nefes egzersiziyle sancilari karsilamaya calistim. Sanci aralarinda da makarna yiyip, delice bir mutluluk komasina girmis sevgilime sinirlendim. Hayir bence huysuz degildim sadece sancim vardi.

21.30 dan sonra son hazirlilkarimizi yapip sevgili esim, sevgili esimin iki kiz kardesi ve sevgili esimin annesinden olusan kafilemiz hastaneye dogru yola cikti. Hastaneye ulastigimizda onume gelenden epidural ister vazietteydim ki sevgili ebem muayene icin geldi. Muayene sonucu gulerek, epidurale gerek kalmayacagini bastan bildigini, 10 cm lk acilmanin tamamlandigini ve artik itme kismina gececegimizi soyledi. Ben 10 cm in bu kadar hizli tamamlanacagina hic ihtimal vermedigimden, beni epiuralden vazgecirecek bir oyun oldugunu dusundum duyduklarimin. Ebe bu arada anlatmaya devam ediyordu. Birazdan siddetli bir ikinma istegi hissedecegimi, iste onun bebek oldugunu, engellemeden, kendimi kasmadan itmem gerektigini soyledi. Ve gercekten basladik...

Bu kismi aci verici olmaktan ziyade epey enerji isteyen bir evre acikcasi. bir sure sonra epey yoruluyorsunuz. Ben her yorulup, tamam artik daha fazla itemem dedigimde sevgilim yanibasimda beni motive etti.

Benim dogumumda itme kismi 25 dakika gibi kisa bir surede epiduralsiz, normal seyrinde tamamlandi. Hatta ebe bile dogum konusunda dogal yetenegim oldugunu soyledi.

Bebegimizi dogar dogmaz gogsume yatirdilar ve biz esimle kahkaha atmak, aglamak, kikirdemek ya da sasirmak arasinda gidip geldigimiz bir 10 dakika yasadik. Sonra canim sevgilim bebegimizin gobek kordonunu kesti elleri titreyerek. Bebegimize kavusmustuk, cok mutluyduk. Ebe once bebegi temizleyip, muayene etti, sonra bana emzirmem icin verdi. Tabi haliyle pek basarili bir emzirme degildi. O sirada benim son muayenelerimi yapti, isini bitirince yemek yedik, ben dus aldim ve biraz dinlendikten sonra bir nufus daha artmis olarak gece 3 gibi evimize donduk.

Biz sevindirik ve buldumcuk taze anne baba olarak bebisimizi aramiza yatirip sessizce kikirdeyerek sabah 6 ya kadar oglumuzun yuzunu, ellerini, saclarini inceledik. Ben demek ki surekli kaburgama vurup duran bu minik ayaklarmis dedim.Bebegimizle yepyeni bir hayata adim attigimizin farkinda ve bundan son derece mutlu olarak sabah uyuduk.

Heyecanliydik...